 Diyabete Dair
 Sizlerin hazırladığınız diyabetle yaşam ile ilgili sohbet yazılarınızı ve beraberinde göndereceğiniz resimleri yayınlayabiliriz.
изготовление календарей
Hayrettin 18 yaşında ve 3 yıldır diyabet hastası. ÖSS’ye hazırlanıyor. Ben Döndü(özgen) Hürmet 20 yaşındayım ve 10 yıldır diyabetliyim. Hayrettin’le diyabete dair ortak yönlerimizi, merak ettiklerimizi ve tecrübelerimizi, diyabetten öğrendiklerimizi konuştuk. Daha doğrusu benim sorularımı yanıtladı. Söyleşi yerimiz Sivas Sultan I.İzzettin Keykavus Devlet Hastanesi bahçesi.
Diyabet denince ilk aklına ne geliyor? Sana neyi çağrıştırıyor?
Henüz öyle bir kavram oluşmadı ama “şekere hayır” ilk aklıma gelen. Çikolatalardan, bisküvilerden, pasta-böreklerden, tatlılardan uzak yeni, bambaşka bir yaşam. Tabii beraberinde vücudun şeker ihtiyacını karşılayan her şeyden.
Diyabeti şekil ile anlatabilir misin? Şeklini çizdin mi?
Hiç çizmedim. Aklımdan geçmedi öyle şeyler. Diyabeti somut olarak göremiyorum. Bir gün yaparsam söylerim.
-Haklısın. Biraz daha diyabeti tanımalı, onunla hayatı daha çok paylaşmalısın. Ben 10 yıllık bir diyabet tecrübesine, diyabetle yaşadığım bütün problemlerin hürmetine dayanarak bir kavram da oluşturdum, şeklini de çizdim.
Genelde kan şeker seviyen nasıldır? Diyabet tedavini evde nasıl takip ediyorsun?
Günde 4-6 kez kan şekerimi ölçerim. Ama bu sonuçlar bana oynak bir kan şekerimin olduğunu gösterdi.
Diyabetle hayatın nasıl değişti, sana engel olduğunu düşünüyor musun?
Çok değişti. Tamamen. Hayata daha çok bağlıydım, umut doluydum. Diyabet umudumu yıktı. İnsan canlısıydım, insanların gözünde daha farklıydım. Diyabetle içime kapandım. Zaten hayatımın çok değişeceğini doktorlarım da söylemişti. Ama beni hayata döndüren, diyabetle yaşama hazırlayan Elazığ Devlet Hastanesi hemşiresi Sunay hanım. Çok teşekkür ediyorum kendisine. Beni içine çekildiğim kabuktan çıkardı. Diyabetle nefes almamı sağladı. Beni gerçekten anladı. Diyabetle yaşadığım sorunları da bir tek o anladı.
Ama diyabetli olarak, her şeyde diyabet bize kendisini kabul ettiriyor.
Peki o zaman diyabete artık bir kişilik yüklemişsindir, benzetme yapmışsındır.
Arkadaşım olarak görürüm. Hayatımda bana yoldaş olacağını biliyorum. Onu üzersem onun da beni üzeceğini biliyorum. Bana bir dost. Tam bir gerçek dost ama. ’Ne ekersen onu biçersin’ misali bir ilişki.
- Çok farklı seninki. Ben diyabetin sadist yönünü de biliyorum, her şeyi karşılıklı yapan, bencil bir şey oluşunu da. Dostluğunu da bilirim, öğreticiliğini de. Coşkusunu, kararlılığını da.
Üç yılda olur mu bilmiyorum ama diyabetin mantığını, dilini çözebildin mi?
Diyabetin mantığını anlayamadım. Yanıltıyor beni. Her zaman farklı tepkiler veriyor, umduklarımı o an ondan beklediklerimi değil. Anlaşamayan iki çift gibi. Her gün farklı konularda, basit şeylerde büyük sorunlar çıkarıyor.
Aslında bize basit geliyor, diyabette felaket. Kan şekerimizin küçük bir çikolata parçasıyla çok yükselişi gibi. Bizdeki küçük çikolata diyabetin gözünde ne kadar bilmiyorum. Ya da gözümüz doymuyor… Bir diyabetlinin küçükten ne kasteddiğini iyi bilirim…
Keşke diyabetli olmasaydım, keşke diyabeti şu şehirde yaşasaydım diyor musun?
Sivas’ta diyabeti yaşamak zor. Çevremde sürekli diyabetten bahsedilmesi sinirimi bozuyor. Ben onu unutmak istedikçe çevremdekiler sürekli hatırlatıyor. Diyabet etiketim, kimliğim oluyor. İnsanlar beni gerçek kimliğimin dışında diyabetle hatırlıyorlar. Bu yüzden keşke olmasaydım diyabetli. Tek kimlik yeterliydi.
Sivas’ta diyabete diğer illere nazaran daha az önem veriliyor. Bir- iki yıldır biraz kıpırdanmalar olsa da yetersiz, eksik. Gittiğim illerde diyabete özel yemekler yapılıyor. Bir restorana gittiğinde diyet yemekler de isteyebiliyorsun.
-Bence hangi restoran olursa olsun gidince her yerde diyetine göre yiyebilirsin ama…
Hayrettin- Yok bu diyabete özel. Hem insanlar da oralarda sana normal bakıyorlar. Seni diyabetle yorumlamıyorlar. Gaziantep’te böyleydi.
- (Ya aslında burada diyabet hastalık olarak görülmüyor. “O da hastalık mı” diyorlar. Üstüne bir de ‘falancanın falancası ısırgan otu ile yılın son karahindibasını kaynatıp suyunu içti kurtardı. Sen daha gençsin büyüyünce geçer’) Diyabeti Gaziantep’te, İstanbul’da, Antalya’da diyabete önem veren, teknolojik olarak gelişmiş illerde yaşamak isterdim.
Diyabet tecrüben olmuştur. Her insanın vücudu diyabeti aynı yaşamıyor, diyabet tedavisinde aynı tepkiyi vermiyor. Vücudunu diyabetle nasıl tanıdın? Bireysel diyabet tecrübeni paylaşmak ister misin?
Kan şekerimin düştüğünü ya da yükseldiğini anlayabiliyorum. Ölçtüğüm de cihazım da beni doğruluyor. Uykuda da olsam beni uyandırıyor. Her şeyi bana algılatıyor. “Bunu çok kafaya taktım. Kesin bir şey var diyabette. Merak ediyorum nasıl uyandırdığını” Üç yıllık diyabetliyim ve diyabet dünyasına fazla dalmadım sadece geçen yılki kampa katılabildin. Tecrübe kazanacağımı da hiç düşünmedim. Bu sorularınla bende merak uyandırıyor, bu dünyaya çekiyorsun. Düzenli kontrollerime gidiyorum. Bu da en önemli şey Bir de doktorla iyi iletişim kurabilmek de önemli.
-Çok zorluyorum belki seni ama gerçekten başka diyabetlilerde benimle aynı mı yaşıyor diyabeti, beni yetiştirdiği gibi onları da olgunlaştırıyor. Bunu merak ediyorum. Sana sorduklarımın hepsinin kesin ve net cevabı var bende.
Diyabet sabrını hiç zorladı mı?İsyan ettin mi? Ben mesela gözlerime kalın bir perde indiğinde resmen sapıtmıştım.
Küçük çocukları kıskandım. Ağladım. Onların çikolata tüketimini, canlarının istediği her şeyi rahatlıkla aldıklarını benim alamayışımı. Param olduğu halde harcayamamak çok zoruma gitmişti. Özellikle hastanede çok zorlandım. Niye ben neden yiyemiyorum, başkaları değil de niye ben… demeye başladım. Bir de hastanede yatarken oda arkadaşım bir amcanın sızlanmaları, vasiyetini yazdırması hem komiğime gidiyordu hem korkutuyordu. Sadece bunları duymamak için ,psikolojimi düzeltmek için woltmenimi hiç kulağımdan çıkarmıyordum.
Diyabetle özdeşim kuruyor musun? Çünkü hastalıklar insanların karakter özelliklerine göre verilmiş.
Yarı yarıya hareketlerimi, yapacaklarımı engelliyor. Ama beslenme açısından bana uyumlu. Hastalığım bana uygun uygun… evet ya uygun. Sürekli insülinleri kullanmak bana ağır geliyor.
Aslında hep söylüyorum. Ben diyabete sadıksam o da bana. Ona uygun hareket edersem o da bana uygun davranıyor. Yaa ben öyle bir hastayım ki. Diyabet mücadelem de doktorlarım beni tebrik ediyorlar. Sabrıma, nefsime hakim oluşuma şaşıyorlar. Cumhuriyet Ünv. Pediatri servisinde epey tanındım, tüm çalışanlarca. Kendi karakter yapımdan dolayı. Diyabet sadece bir aracı oldu, onlar beni ben olduğum için sevdiler.
Diyabet seni korkutuyor mu?
Komplikasyonlarından korkuyorum. Organlarımı kaybetmek…!!!??? çünkü hepsi hayatımda bana lazım, hepsi çok önemli. Eğer birini alırsa beni tekrar hayata küstürür.
Aslında basit, teknolojinin en çok hizmet ettiği hastalık değil mi?
Çok da basit değil. Çok zamanımı alıyor. Ama şu an hiçbir komplikasyonu yok. 3 yıldır hayatımda ve şimdilik yetecek kadar bilgiliyim. Zaten her an yeni şeyler öğreniyorum.
Diyabetle meşgul olmak mı üzerini kapatmak mı istiyorsun
Çok da meşgul olmak istemiyorum.
Diyabetli olmak bir ayrıcalık, değil mi?
Evet. Çünkü uzun ömürlü, ama yaşadığımız bölgenin yemekleri çok ağır olunca zorlanıyoruz.
Ben hastayım diyor musun?
Hayır. Hasta değilim. Sırf hasta psikolojisine girmemek için kendi kendime telkinlerde bulunuyorum. Ama diyabetle kaliteli yaşam bizim elimizde. Ana kumanda bizim irademiz, inancımız…
Son olarak diyabet adına insanlardan beklentilerin neler?
Ölümcül bir hastalık, bağımlılık yapan bir şey gibi bakmamalarını istiyorum. Şahsen yaşadım bunu da eroinman gibi bakıyorlar çok şaşırdım buna inanmakta zor iğneye bağımlılık gözüyle bakıyorlar. Bunu da yapmamalılar. Arkadaşımın arkadaşı bana bu benzetmeyi yaptı. Diyabetin olumsuz yanından bahsedilmesi, şeker kolay benim oda şekerdi. Ayağını kestiler ama iyi şimdi. Bu da hastalık mı neler vaaar neler gibi sözler sinirlerimi yıpratıyor. Farklı bir üslup kullanabilirler. Moral olsun diye söylüyorlar ama daha da bozuyorlar.
Hayrettin diyabete sımsıkı bağlanmış, benim gibi kopuk değil. Hırslı, başarmak istiyor, yenilgiyi kabul edemiyor, çevredekilerin de söylediklerine inat kendine daha da çok dikkat ediyormuş. İyiki hırslanmış, çevreye inat yapıyor. Yoksa tedavisi doğru gidemezdi.
Döndü(özgen) Hürmet
Sevgili Şeker Dostlarım,
Sizlerin hazırladığınız diyabetle yaşam ile ilgili sohbet yazılarınızı ve beraberinde göndereceğiniz resimleri yayınlayabiliriz. Bu biz şeker dostlarınızadiyabetle yaşamınızda nasıl çözümler ürettiğinizi de gösterecek bizlere de yararlı olacaktır. Bu ilk söyleşimizi hazırlayan Döndü(özgen) Hürmet ve soruları içtenlikle cevaplayanHayrettin’e binlerce teşekkürler.15 Aralık 2006
Bu haber 537 kere okunmuştur. Yazan: Oğuzhan Deyneli |
anasayfa
